On Screen

Ik wist eigenlijk niet precies wat ik kon verwachten van dit boek behalve dat het de NS Publieksprijs had gekregen en ik eigenlijk toch wel een tikkeltje nieuwsgierig was. In eerste instantie had ik de indruk - gezien de cover en de titel - dat het mogelijk een humoristisch boek zou zijn vol met anekdotes en gezegden. Dus toen het op de schappen van de AH lag tegen een zacht prijsje ging ik toch overstag.

Het was eerst even wennen aan Kluun’s schrijfstijl. De hoofdstukken zijn kort en zijn manier van schrijven is direct tot op het botte af. Toch zorgden de hoofdstukken ervoor dat je snel denkt: ach laten we nog een hoofdstukje doen. Voor dat ik het wist zat ik uren te lezen, tot zeer diep in de nacht terwijl mijn man zich afvroeg waar ik toch bleef.

In ‘Komt een vrouw bij de dokter‘ worden we compleet in Stijn’s snelle wereld getrokken. Deze stoere macho marketing man kijkt graag naar vrouwen, neemt zijn relatie met zijn Carmen niet echt serieus en ja, Luna, zijn dochtertje is nog zo jong in het begin dat je niet echt een band met haar kunt vormen. Dan krijgt Carmen zeer slecht nieuws: ze heeft een agressieve vorm van borstkanker. Niets meer zal hetzelfde zijn.

In dit boek leef je mee met Stijn en hoe hij zich door het verwerkingsproces worstelt. Van een fanatieke aanpak dat we deze ziekte wel even de grond in boren tot aan het einde van Carmen’s leven… Stijn gaat door alle fases. Desondanks dat ik soms denk dat het hoofdpersonage een enorme hufter is, merk ik aan mezelf dat op het moment dat Stijn tot een bezinning komt je enorm van dit karakter gaat houden. Het einde was flink slikken en zo ontzettend mooi en oprecht geschreven dat zelfs nu - een half jaar later - ik kippevel krijg.

Ik zou ‘Komt een vrouw bij de dokter‘ bestempelen als onconventioneel geschreven, recht door zee en diep ontroerend. Een absolute aanrader dus.