On Screen

The Little Prince is echt één van mijn favoriete kinderboeken en ik heb het met enorm veel plezier weer opnieuw gelezen.

Het boekje is een klein filosofisch werkje op zicht zelf. Het gaat over een piloot - de verteller - die verhaalt hoe hij na een noodlanding in de woestijn de kleine prins ontmoet. De piloot worstelt in eerste instantie met de kleine prins. Wat moet hij met dat kleine jongetje en zijn vragen aan? Wat kan hij leren van dat kleine prinsje dat plotseling naar hem toe komt lopen als hij bezig is met een andere vraag: hoe overleef ik na deze crash met mijn vliegtuig in de woestijn? De piloot krijgt eigenlijk geen duidelijk antwoord op zijn vraag, bv:

They never say to you, “What does his voice sound like? What games does he love best? Does he collect butterflies?” Instead, they demand “How old is he? How many brothers has he? How much does he weigh? How much money does his father make?” Only from these figures do they think they have learned anything about him.

En zo probeert de piloot te antwoorden. Langzaam beginnen de twee een hechte vriendschap te vormen en heeft het boekwerkje gewoon prachtige en ontroerende citaten die je als de lezer dwingt om even stil te staan bij het leven zelf en hoe we in het leven staan.

What is important cannot be seen. It’s the same as with the flower. If you love a flower that lives on a star, it is sweet to look up at the night sky. All the stars are in bloom. It’s the same as with the water. What you gave me to drink was a kind of music, because of the pulley and the rope…

Maar deze is echt zo ontzettend mooi:

At night, when you look up at the sky, since I shall be living on a star, and since I shall be laughing on a star, for you it will be as if all the stars are laughing. You alone will have stars that can laugh! And when you have got over your loss (for we always do), you’ll be happy to have known me. You will always be my friend. You will want to laugh with me.

Een meesterwerkje en een echte aanrader!

Korte inleiding:

De aankondiging van een middelbare-schoolreünie zet Sabines leven plotseling op zijn kop. Het rakelt een belangrijke gebeurtenis uit haar jeugd op: de verdwijning van haar klasgenoot Isabel. Ooit waren zij hartsvriendinnen, maar toen Isabel zich ontpopte tot het populairste meisje van de school liet zij Sabine plotseling links liggen. En dat was niet het enige wat zij haar aandeed…
Toch voelt Sabine zich enorm schuldig: misschien zou Isabel nooit verdwenen zijn als Sabine die bewuste dag met Isabel mee naar huis was gefietst.

Nu tien jaar later is er nog steeds dat knagende schuldgevoel en komen er steeds flarden van herinneringen aan die tijd terug. Sabine begint te wroeten in het verleden en komt steeds dichterbij het ware, angstaanjagende verhaal achter Isabels verdwijning.

Mjah. Wat zal ik hiervan eens zeggen. Dit boek kreeg lovende kritieken voor een debuutroman in het volwassen thriller genre, dus ja met een zekere verwachting ging ik lezen. Helaas voor de auteur die ongetwijfeld een echt goed idee had, had ik na hoofdstuk twee wie de dader was en tja, als je aan het einde dus dat bevestigt ziet dan voelde ik me aardig genept.

Het boek leest lekker weg in eenvoudig taalgebruik, maar ik vind niet dat het een stempel als literair verdient. Ik vind met name de manier waarop ze haar karakters uitwerkt behoorlijk slap en voorspellend gedaan. Ze bleef hier teveel op stereotypen hangen: de knappe kerel die bang is dat hij zijn vriendinnetje kwijt raakt, de moedertype die haar zoon fel verdedigt enz. Dit is echt jammer want ik vermoed dat als ze  meer aandacht had besteed aan het ontwikkelen van een een sterke cast aan karakters, ze een hoop kon verbeteren aan het boek op zich. In elk geval dat het te voorspellende niveau, dat is gewoon echt zonde.

Een ander ding dat me enorm stoorde was het niet afronden van verhaallijnen in het boek. Als gouden regel bij het schrijven van mijn eigen werk is dat op het moment dat een karakter niet bijdraagt aan de hoofdlijn van het boek, dan wordt dit karakter afgevoerd. Zulke verhaallijnen leiden alleen maar af en dragen niet echt bij tot een sterk plot. In het boek neemt een relatie een drastische wending, van liefde naar stalken en op zich had dit karakter echt goed kunnen dienen om de lezer op een verkeerd been te zetten, maar op een gegeven moment dacht ik echt: wat draagt deze man nu echt bij? Is hij echt nodig voor het hoofdpersonage om haar conflict te overwinnen? Het antwoord is nee. Dit boek heeft teveel karakters en er zitten teveel onnodige details waardoor ik vaak denk dat de auteur een leuk ideetje had, maar op een gegeven moment het zelf ook niet meer wist.

Ik heb een vermoeden dat deze auteur gewoon kinderboeken moet blijven schrijven en dit genre aan fantastische auteurs als Saskia Noort moet overlaten. Het leek me een leuk uitstapje voor haar, maar dit boek stijgt voor mij niet boven het niveau boeketreeks uit. Ik heb het boek gedoneerd aan iemand anders want ik zal het echt niet nog een keer gaan lezen. Zonde van mijn kastruimte dus.

Een paar jaar geleden was ik enorm fan van de tv serie Sex in the City, dus toen ik een pocket versie zag van het boek waarop de serie is gebaseerd moest ik het natuurlijk kopen. Door diverse omstandigheden stelde ik het uit, maar in maart heb ik het boekje dan eindelijk gelezen.

In eerste instantie verwachtte ik dus meer te lezen over de karakters uit de serie, maar ik herinnerde me er zelf aan dat de serie op dit boek is gebaseerd en dat ze in de serie meer zijn uitgewerkt (en aangepast aan de wensen van de omroep). Het leest heerlijk weg, het koste me een paar pagina’s om te wennen aan de schrijfstijl van de auteur en al snel wilde ik verder lezen. De hoofdstukjes zijn kort, dus je denkt al snel… ah nog eentje dan. Voordat je het weet ben je dan al een half uur verder. Bij dit boek moet je dus niet ‘het’ boek van de serie verwachten, maar het kwam meer op mij over dat ik columns zat te lezen die Carrie schrijft in de serie. Dat is tenslotte haar beroep! Als je dit in je achterhoofd houdt dan heb je erg veel leesplezier aan een verzameling van satirische columns die scherp zijn geschreven.

Het is alweer een week geleden, maar samen met Arwen heb ik een bezoekje gebracht aan de Deventer Boekenmarkt! Laten we maar eerst een sfeer impressie doen:

Het was warm en zonnig weer, hier ga ik even in de schaduw zitten op de hoek van de Vispoort en de Welle/Onder de Linden.

Even later zaten Arwen en ik op een terrasje van Bella Roma gesitueerd aan de Zandpoort.

De buit:

Works of Jane Austen van Jane Austen (een prachtinge hardcover)
Tess of the D’Urbervilles van Thomas Hardy (ook een mooie hardcover)
Lady Chatterley’s Lover van D.H. Lawrence (1946 editie)
The Great Gatsby (Wordsworth Classics) van F. Scott Fitzgerald
Ivanhoe (Penguin Classics) van Walter Scott
Lolita van Vladimir Nabokov
The cat who came for Christmas van Cleveland Amory
Flying Dutch van Tom Holt
Lord of the Isles van David Drake (ondanks dat het nergens stond aangegeven, blijkt dit een deel één te zijn van een serie)
De Blauwe Maan deel 1 t/m 4 van Tonke Dragt
Sagen en Legenden van de Veluwe deel I, II en III van Jac. Gazenbeek
Eend voor eend van Guus Kuijer

Ik dacht een prachtige editie van Ana Karenina van Tolstoy te hebben gevonden, en zelfs na het even doorkijken van de boek in kwestie, kwam ik er thuis pas achter dat het in het Duits was. Zullen we het warme weer de schuld geven? Ik heb inmiddels een aanbod gekregen dat een vriendin mij een Engelse editie wil opsturen, dus ik denk dat het wel goed komt. Mocht je interesse hebben in deze Duitse editie (zie de eerste foto), laat het me even weten